Ne kadar sıklıkla gelir yan yana
iki de görüş vardır karşı karşıya.
Seviyorsan kıskanırsın.
Kıskanıyorsan güvensizsin…
Yıllardır insanların “Kıskançlık” ile
kirlettiğini seyrettim Aşk kelimesini.
Şiirler yazdım aşk üzerine – aşık dediler
saygı duydum bu kelimeye.
Sonra öğrendim ki, Yaradan Aşkmış,
Daha fazla saygı istermiş.
Duydukça kızıyorum -artık- insanlara
kutsal bir kelimeyi lekelemelerine kıskançlık ile
Aşk sahiplenmek değildir.
tam tersi
en değerli kuşun kafesinin kapısını açmaktır,
bir daha görmemek üzere.
Umut beslememekdir.
Karşılık beklememektir.
Kalbini hem ısıtacak hem de yakacak olan ateşdir.
Yalandır Aşk
bırakamıyorsan,
sensiz mutlu olmasını kaldıramıyorsan,
Kıskanmak değil özlemektir Aşk.
Bir dakika da görmesen, On yılda
aynı şekilde özleyebilmektir
ve özlemini de tatlı bir gülümsemenin arkasına saklayabilmektir
bir siyah beyaz resmiyle kalbine çizebilmektir resmini
göğsünün sağ tarafındaki eksikliktir Aşk
Kıskançlık bencildir. Ben’dir.
sevginin sahtekarlığıdır.
Koşarak kaçın kıskanç insanlardan.
Tek taraflı sevmek ve tek taraflı üzülmek
iyidir tek taraflı aldatılmaktan.
Aşk ben değil, Sen`dir…