Her şey o kadar acı ki
boş kalıp haber okumak yaramıyor bana.
memleketime mi ağlayım?
88 yıl önce öngörülüpte tutulamayan vazifeyemi?
Bir ananın babanın bakmaya kıyamadığına
İşkence ile tecavüz edip öldürenlerin varlığına mı?
Memleketinin geleceği için
sadece konuştuğu için ölen evlatlarımıza mı?
Okumak kadar basit iken cevabı,
bir hayvan olmaya yetemeyecek cehalalete mi?
25 yıl önce kalbime yerleştirdiğim ile sınanmama mı?
Yoksa kalbimde biriktirdiğim özleme mi?
“Eğer sevda bu demekse
Ben vazgeçtim, beni sevmeyin”
Aşk ile TEK olanı BİLE ikiye ayırmış kadın erkek diye
Adamdan adam olmayacak insanoğlu
Hepimizin yüreğine dolup boğsa gözyaşlarından tufanlar,
kendi canına tek söz söylemeye “ne hakkın var” deseler
canımız öylesine yansa…
Yaradanın adını anmaya korkuyorum
Etrafa dolmuş Allah adını şeytan için kullananlar
Ey BİR Olan Yaradan!
Öylesine doluyum ki
“Bir bulut olsam, yüklenip yağsam”
Hiç bir gemi olmasa kurtaracak
hırsızlar, namuzsuzlar, katiller
hıyanet içinde olanlar
evladını korumak için büyü yaptıranlar
ders olsun diye tokat atanlar
tembeller, asalaklar,
İyiler kötüler
Geberip gitsek hep beraber…
Bir tek sen değilsin evlatlarından hayır görmeyen
zaman herşeyin ilacıdır
SEN bile unutursun emeklerini, hatıralarını, Aşklarını…